اسکورفری دامدار برتر

پروبیوتیک ویتامینی – الکترولیتی
پیشگیری و درمان اسهال

اسهال (Scours) یکی از عوامل اصلی مرگ ومیر دام های بالغ و نابالغ (نوزاد و جوان مانند گوساله، بره و بزغاله) می باشد. درصد مر گ و میر ناشی از اسهال در نوزادان دام های مختلف از ۲۰ تا ۱۰۰ درصد متغیر است. به عنوان نمونه، بسیاری از پژوهش ها نشان داده اند که ممکن است بیش از ۵۳ درصد گوساله های شیرخوار تا پیش از شیرگیری در اثر اسهال تلف شوند. مرگ و میر ناشی از اسهال بیشترین ضرر مالی را به دامداران وارد می کند، زیرا مرگ نوزاد (ناشی از اسهال) موجب هدر رفتن همه ی هزینه های انجام شده برای دام آبستن و نیز از دست دادن نوزادی که در آینده می تواند دامی ارزشمند و اقتصادی باشد، خواهد شد. اسهال فقط یک بیماری نیست بلکه مجموعه ای از ناهنجاری های متابولیکی، ایمیونولوژیکی و تغذیه ای را نیز به همراه دارد.

این ناهنجاری ها عبارت اند از:

– دهیدراسیون (از دست دادن آب بدن)؛
– بروز عدم تعادل الکترولیتی و اسمزی در مایعات بدن؛
– ضعف سیستم ایمنی و بروز انواعی از بیماری ها؛
– اختلال در فعالیت آنزیم های سلول های بدن به دلیل عدم تعادل الکترولیتی مایعات بدن؛
– کاهش اشتها و کمبود انرژی و دیگر مواد مغذی (که منجر به ضعف عمومی و کاهش وزن می شود)؛
– مرگ طی ۱۲ تا ۴۸ ساعت پس از آغاز اسهال؛
– و …

یکی از نتایج بسیار ناگوار اسهال، ضعف و ناکارآمدی سیستم ایمنی و بروز دیگر بیماری های مهلک (مانند ذات الریه) است. بیماری های تنفسی خود می توانند مسئول ۲۱ درصدِ مرگ و میرها تا پیش از شیرگیری باشند. عوامل عفونی و غیر عفونی گوناگونی در بروز اسهال نقش دارند؛ ازجمله عوامل عفونی می توان به پاتوژن های میکروبی زیر (باکتری، ویروس، قارچ و تک یاخته) اشاره کرد:

ویروس ها:

– ویروس اسهال گاوی (Bovine viral diarrhea virus = BVDV): احتمال آلودگی در هر سن؛
– روتاویروس ها: بیش ترین احتمال آلودگی در سنین ۴ تا ۱۴ روزگی؛

باکتری ها:

– E.Coli بیش ترین احتمال آلودگی در سنین ۱ تا ۳  روزگی
– سالمونلا: احتمال آلودگی در هر سن؛
– کلستریدیوم ها: بیش ترین احتمال آلودگی در سنین ۰ تا ۲۸ روزگی؛
– پارازیت های تک یاخته ای:
– کریپتوسپوریدا: بیش ترین احتمال آلودگی در سنین ۷ تا ۱۶ روزگی؛
– کوکسیدیا: بیش ترین احتمال آلودگی در سنین بیش از ۲۱ روزگی؛

عوامل غیر عفونی نیز شامل مشکلات مدیریتی، محیطی، تغذیه ای، انواع تنش و … هستند. اسهال یک بیماری گوارشی است و دلیل اصلی آن (صرف نظر از عوامل عفونی یا غیر عفونی) بروز اختلال در تعادل میکروبی دستگاه گوارش است. پیش از تولد، دستگاه گوارش نوزاد تقریباً  عاری از هرگونه میکروب است. پس از تولد، نخستین چالش نوزاد، هجوم حجم گسترده ای از انواع میکروارگانیسم ها از محیط پیرامون (و شیر) به دستگاه گوارش است. از یکسو، بسیاری از این میکروارگانیسم ها خاصیت بیماری زایی داشته و از سوی دیگر، سیستم ایمنی ناقص نوزاد، توانایی و تجربه ی کافی برای مقابله با آن ها را ندارد. به همین دلیل است که مصرف در هر لیتر، کمیت و در IgG آغوزِ با کیفیت حداقل دارای ۵۰ گرم، زمان مناسب کمک شایانی به از میان بردن این میکروب های بیماری زا می کند. پس از پایان دوره ی مصرف آغوز، هجوم میکروب های بیماری زا به دستگاه گوارش کماکان ادامه می یابد. با این تفاوت که آغوزی برای مقابله با آن ها وجود ندارد. اینجاست که با وارد کردن و جایگزین کردن تعداد زیادی میکروارگانیسم مفید به دستگاه گوارش، می توان جمعیت میکروبی توانمندی برای مقابله با هجوم میکروب های بیماری زا به وجود آورد. این میکروب های سودمند، به سرعت در دستگاه گوارش تکثیر یافته و جمعیتی متعادل و همزیست با جانور را فراهم می آورند. این میکروب های سودمند مانع جایگزینی و رشد میکروب های بیماری زا در دستگاه گوارش می شوند. تا زمانی که این میکروب های مفید به تعداد کافی در دستگاه گوارش وجود دارند، امکان هجوم میکروب های بیماری زا به دستگاه گوارش دام وجود نخواهد داشت. اگر به هر دلیلی این جمعیت میکروبی سودمند دچار ضعف، اختلال، و عدم تعادل شود، اسهال و بیماری های جانبی ناشی از آن بروز خواهد کرد و دقیقا برای همین منظور طراحی شده است. این مکمل پروبیوتیکی با دارا بودن ۸ سویه ی گوناگون از میکروارگانیسم های سودمند، موجب وارد شدن تعداد فراوانی از آن ها به دستگاه گوارش شده و جمعیتی پایدار را در آن به وجود می آورد. بدین ترتیب مانع بروز و شیوع اسهال در نوزادان و دام های جوان (و نیز دام های بالغ و مُسن) می شود. حتی درصورتی که دامی دچار اسهال شده باشد، مصر ف با تغییر ناگهانی و شدید جمعیت میکروبی روده به سود میکروب های مفید، موجب قطع سریع اسهال و تضمین سلامتی دام (پیش از گسترش اسهال) می شود.